گاهی دلم برای خودم تنگ می‌شود؛ تیپا

ياحق
يك زماني خيلي دلم مي خواست اداي بيژن نجدي رو در بيارم و اينجا بنويسم "من به طرز درد آور سامان موحدي راد هستم"... ولي واقعا نمي شود...چون همه اش ادا ست... من به طرز معمولي سامان موحدي راد هستم ... يك سامان موحدي راد معمولي ... خيلي خيلي معمولي ... جايي بين كوه هاي در هم تنيده البرز، توي دره سرسبز سوادكوه به دنيا آمدم ... توي زندگي ام سعي مي كنم كاري به كار كسي نداشته باشم و اگر ديگران هم همين كار رو باهام بكنن ازشون ممنون مي شم ...
ياعلي

نویسنده این وبلاگ به اینجا بر می گردد
ما به شهریور پر حادثه عادت داریم
خرداد پر از حادثه...
عزت ما...
لوازم التحریر
. . .
Paradise
Night on the Earth
Run, Forrest! Run
به خونه بر می گردیم