یاحق

گرچه با دور شدن از دانشگاه و به توصیه خانواده از بحث های سیاسی فاصله گرفتم ولی بعضی وقتا یه اتفاقاتی می افته که آدم نمی تونه ساکت بشینه. یکی از دوستان می گفت که دینداری ما تو این ملت یه جور دینداری کاریکاتوریه که از یه درصد بالای اغراق بهره می بره. و خودم هم بعضا فکر می کنم که حتی چین کمونیستی هم از ما با ادعای دینداری و حکومت دینی مون در رعایت اخلاقیات جلوتره، در حالی که در چین سالانه حداقل سی مدیر میانی و عالی به خاطر فساد مالی، پارتی بازی، رانت خواری و دروغگویی و خیلی چیز های دیگه که واسه مسئولای ما عادیه اعدام می شن(و واقعا اعدام می شن) در مملکت ما با تمام فیگورهای برقراری عدالت و مبارزه با فسادی که گرفته می شه کوچکترین برخوردی نمی شه.

علی کردان وزیر جدید کشور هفته گذشته و شب قبل از قرائت گزارش کمیسیون آموزش در باب صحت مدرک دکترای خود از اکسفورد در نامه ای به محمود احمدی نزاد رسما اعلام کرد که این مدرک وجود قانونی ندارد و این در حالی بود که در گزارش کمیسیون آموزش اعلام شد که حتی از سوی دانشگاه آزاد برای کردان مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد هم صادر نشده و تنها مدرک آقای کردان همان فوق دیپلم است. به این ترتیب یک مدیر عالی دولت در خانه ملت و در برابر نمایندگان مردم و رسانه ها رسما دروغی گفته و نه تنها از سوی دولت که حتی مجلس هم با او برخوردی نمی شود و حتی از مردم عذرخواهی هم نمی کنند.

هفته گذشته و بعد از انکه مرکز آمار اتحادیه اروپا در گزارش ماه سپتامبر خود اعلام کرد که چهل درصد مردم ایران زیر خط فقر زندگی می کنند(کسانیکه روزانه کمتر از دو دلار درآمد دارند) خبر نگاران به سراغ وزیر رفاه رفتند تا از صحت این ماجرا مطلع شوند(آخه می دونید همیشه بین آمار ما و آمار اونا یه اختلاف فاحشه) و وزی رفاه بدون اینکه بگه چند درصد مردم ایران زیر خط فقر زندگی می کنن گفت که بر اساس دستورات دینی اعلام تعداد فقرای یک جامعه کار اشتباهیه که اصلا توصیه نشده...

دردا و دریغا که اسلام را چونان پوستین وارونه به تن کردند...

پ . ن : یاد حرف های عبدالله نوری توی دادگاه می افتم که به قاضی گفت: اگه این آقا راست می گه وای بر انقلابی که ثمره­اش من هستم و اگه من راست می گم وای بر انقلابی که ثمره­اش این آقاست

 

یاعلی