غزه
یاحق
1- راستش من دقیقا نمی تونم از یه موضوعی سر در بیارم، شما ها اگه می تونید کمکم کنید.
به این خبر توجه کنید:
نوجوانان شطرنج باز گیلانی در حمایت از مردم مسلمان و مظلوم غزه رکورد شطرنج سریع ایران را شکستند.
ویا:
کوهنوردان ایلامی در محکومیت جنایات صهیونیستها در غزه به قله فلان صعود کردند.
و از این دست خبرها که هر روز در لابلای اخبار از تلویزیون و رادیو پخش می شه، آخه من نمی فهمم اون بیچارههای که تو غزه فسفر سفید تا مغز استخونشونم سوزنده حالا باید با شکستن رکورد شطرنج سریع ایران خوشحال بشن؟احساس تسلی خاطر کنن یا چی؟؟ یا مثلا صهیونیستها می گن آخ آخ دیدی رکورد شطرنج سریع ایران شکسته شد... بچه بی خیال بمباران غزه بشیم...
حالا اینکه یه تجمعی برگزار بشه و یه چندتا شمع برای قربانی ها روشن بشه و ابراز همدردی با مردم غزه بشه منطقی به نظر می رسه، ولی اینکه چارتا آدم برن کوه و تو راه هم کلی واسه هم جک تعریف کنن و خوش بگذروننو آخرشم حرکتشون بشه همدردی با مردم غزه...واقعا من نمی فهمم
2- "والس با بشیر" از اون انیمیشنهای خوش ساخت و جالبی بود که سال گذشته اکران شد...سازنده این انیمیشن آری فولمان یک اسرائیلی است که در انیمیشن انتقادی خود به واکاوی ماجرای کشتار مردم فلسطین در اردو گاه های صبرا وشتیلا پرداخته. این انیمیشن دو نکته جالب داره، اول این که یه اسرائیلی تو خاک اسرائیل این انیمیشن رو ساخته که در سطح خیلی وسیعی در جهان هم پخش شده و بازتاب داشته و دوم اینکه خیلی خوش ساخت و قشنگه
3- روزانه به طور متوسط سه تا ای میل از بازتاب وقایع غزه بدستم می رسه که همشون پُرَن از صحنههای دلخراش که طاقت دیدنش رو ندارم... تلویزیون دیگه اصلا خبرای ایران رو نمی گه و فقط اخبار و تصاویر غزه که نمی تونی یه دقیقهاش رو هم تحمل کنی... فک می کنم این وسط داره یه بازی روانی با ما انجام می شه... یه تصاویر و اخباری رو پخش می کنن که تا فیها خالدون آدم رو می سوزونه... و از اون طرف هم هیچ کاری از دستت بر نمی یاد که بکنی....
این مدت دو بار قصد کردم سوره حشر رو بخونم ... که تو روزمرگیهای زندگیم گم شد
۴- و سر انجام اینکه احمد رضای احمدی عزیز می فرمایند که:
من نه آخرینم
نه حوصله شرح و توضیح دارم
من فقط یک نفرم
که راه خانه را گم کردهام
یاعلی